“We hebben eigenlijk geen probleem.”
In de afgelopen drie jaar werkte ik met teams uit onder andere de financiële sector, IT, advocatuur, media en ziekenhuizen. Ondanks die verschillende contexten zie ik opvallend vaak dezelfde patronen terug.
Sibel Berkhout · 9 maart 2026 · 3 min
Het gesprek begint meestal met een geruststellende constatering. “We hebben eigenlijk geen probleem.” “De samenwerking loopt prima.” “Misschien kunnen we alleen wat communicatietips gebruiken.”
Tegelijk blijkt dat relatief eenvoudige onderwerpen moeilijk bespreekbaar zijn. Besluiten blijven liggen, discussies keren steeds terug en bepaalde irritaties blijven onder de oppervlakte.
Dat is zelden toeval.
Waarom teams vaak zeggen dat er geen probleem is
Professionals worden geacht het zelf op te lossen
In veel organisaties wordt verwacht dat professionals hun samenwerking zelf regelen. Tegelijk leren de meeste mensen nergens hoe je spanningen bespreekbaar maakt, feedback geeft of lastige gesprekken voert.
Toegeven dat er een probleem is kan voelen als falen
Wanneer samenwerking niet vanzelf goed verloopt, kan het erkennen van een probleem voelen alsof je hebt gefaald. Zeker voor leidinggevenden of ervaren professionals kan dat ongemakkelijk zijn.
Conflictvermijding
Spanningen bespreekbaar maken kan voelen als risico: je wilt relaties niet beschadigen of als lastig worden gezien. Onderzoek naar psychologische veiligheid laat zien dat mensen problemen pas benoemen wanneer zij zich veilig voelen om zich uit te spreken.
De leidinggevende ervaart het soms anders dan het team
Voor een manager kan het lijken alsof alles goed loopt, terwijl teamleden ondertussen irritaties of onduidelijkheden ervaren. Omdat dit verschil niet expliciet wordt gemaakt, blijven spanningen soms lang onder de radar.
Problemen ontstaan geleidelijk
Kleine irritaties, onduidelijke afspraken of misverstanden stapelen zich op. Omdat het geleidelijk gaat, wennen teams eraan en wordt het probleem minder zichtbaar.
Hoe dat er in de praktijk uitziet
-
Overleggen die weinig opleveren of steeds dezelfde discussie herhalen
-
Besluiten zonder duidelijk draagvlak of opvolging
-
Informatie die niet tijdig of met de juiste mensen wordt gedeeld
-
Afspraken die verschillend worden geïnterpreteerd
-
Spanningen of irritaties die wel voelbaar zijn, maar niet worden benoemd
De neiging om één persoon als probleem te zien
Wat daarnaast regelmatig gebeurt, is dat het probleem bij één persoon wordt gelegd. In de praktijk blijkt die persoon vaak vooral zichtbaar te maken wat er al langer speelt in het team. Door het probleem te personaliseren blijft het onderliggende patroon buiten beeld.
Wat teams meestal nodig hebben
-
Erkenning en waardering voor ieders bijdrage
-
Open communicatie en tijdige informatie-uitwisseling
-
Helderheid over rollen, verantwoordelijkheden en verwachtingen
Werken aan samenwerking
In mijn werk kijk ik daarom altijd langs drie samenhangende lijnen: bewustzijn (wat er werkelijk speelt tussen en binnen mensen), organisatiestructuur (rollen, eigenaarschap en besluitvorming) en communicatie (constructieve en professionele gesprekken).
De focus ligt daarbij niet op theorie, maar op de gesprekken die teams vaak te lang uitstellen. Misschien nog belangrijker: teams ervaren dat ze dit zelf kunnen en voeren deze gesprekken ook in de toekomst.
Meer over dit thema
Managementteams · 1 april 2026 · 3 min
Communicatie onder druk · 30 maart 2026 · 4 min
Werkwijze · Hoe Pace naar samenwerking kijkt
